آمدی،جانم به قربانت ولی حالا چرا                بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا

نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی          سنگدل این زودتر میخواستی،حالا چرا

عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست    من که  یک امروز مهمان توام،فردا چرا

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم             دیگر اکنون با جوانان  ناز  کون با ما چرا

وه که با این عمر های کوته بی اعتبار      این همه غافل شدن از چون منی شیدا چرا

شور فرهادم بپرسش سر به زیر افکنده بود     ای لب شیرین جواب تلخ سربالا چرا

ای شب هجران که یکدم در تو چشم  من نخفت   اینقدر با بخت خواب آلود من،لالا چرا

آسمان چون جمع مشتاقان پریشان  میکند     در  شگفتم من نمی پاشد ز هم  دنیا چرا

در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزین            خامشی شرط  وفا داری  بود، غوغا چرا

شهریارا بی حبیب خود نمی کردی  سفر          این سفر راه  قیامت  میروی، تنها  چرا

نوشته شده در جمعه 13 اردیبهشت 1387 و 05:05 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

نوشته شده در پنجشنبه 4 بهمن 1386 و 02:01 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

نوشته شده در پنجشنبه 27 دی 1386 و 06:01 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

نوشته شده در پنجشنبه 6 دی 1386 و 11:12 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

زیبا ترین گل با اولین باد پاییزی پرپر شد.

باوفاترین دوست به مرور زمان بی وفا شد.

این پرپر شدن از گل نیست از طبیعت است

و این بی وفایی از دوست نیست از روزگار است.

نوشته شده در شنبه 1 دی 1386 و 06:12 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

گذشت لحظه های با تو بودن
و در پاییز عشقمان...نامی از دوست داشتن باقی نماند 
چقدر زودگذر بود قصه من و تو
و در آنروز که دست بی رحم تقدیر
درو کرد گندمزار دلهایمان را
و تهی شد همه جا از عطر گل عشق
و در کوچ پرنده های غمگین
در آن کویر آرزو
شاعری دل شکسته و تنها
می نوشت شعری به یاد با هم بودن ها
شعری برای خشکیدن گلهای عشق در مزرعه دوست داشتنها
قطره اشکی به یاد همه خاطره ها

نوشته شده در یکشنبه 25 آذر 1386 و 10:12 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم می دیــدم

اطلسی های عاشقــو از گـل لبهـــات می چیدم

تو رو خدا صدام نـکن تو خواب تومهربون تری

دست منو می گیری و با خود به ابرها می بری

هزار تا آسمون واسـم ستاره ها رو می شماری

ماهو میاری رو زمین جاش منو اونجا می ذاری

چقد تو پاک و مهربون تو خواب من پا می ذاری

بیدار می شم تو می ری و باز منو تنها می ذاری

تو رو خـدا به جـون من خوابمو از چشام نگیر

تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم می دیدم

اطلسی های عاشقــو از گل لبهــات می چیدم

نوشته شده در جمعه 9 آذر 1386 و 11:11 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

ماه من غصه نخور زندگی جذر و مد داره

دنیامون یه عالمه آدم خوب و بد داره

ماه من غصه نخور همه که دشمن نمیشن

همه که پر از ترک مثل من وتو نمیشن

ماه من غصه نخور مثل ماها فراوونه

خیلی کم پیدا میشه کسی رو حرفش بمونه

ماه من غصه نخور گریه پناه آدماست

تر و تازه موندن گل مال اشک شبنماست

ماه من غصه نخور زندگی خوب داره و زشت

خدا رو چه دیدی شاید فردامون باشه بهشت

ماه من غصه نخور پنحرمون بازه هنوز

باغچه مون غرق گلای عاشق نازه هنوز

ماه من غصه نخور باز داره فصل سیب میشه

میدونم گاهی آدم تو وطنش غریب میشه

ماه من غصه نخور ماها که تب نمیکنن

ماها که از آدما چیزی طلب نمیکنن

ماه من غصه نخور شمعدونیا صورتی ان

دلایی که بشکنن چون عاشقن قیمتی ان

ماه من غصه نخور سبک میشی بارون بیاد

 توی عاشقی نباید ترسید از کم و زیاد

ماه من غضه نخور تاب بازی افتادن داره

زندگی شکستنو دوباره دل دادن داره

ماه من غصه نخور خیلیا تنهان مثل تو

خیلیا با زخمای عاشقی آشنان مثل تو

ماه من غصه نخور زندگی بی غم نمیشه

اونی که غم نداشته باشه آدم نمیشه

ماه من غصه نخور دنیا رو بسپار به خدا

هر دومون دعا کنیم تو هم جدا منم جدا

نوشته شده در یکشنبه 29 مهر 1386 و 12:10 ب.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

عشق

آه که هر کس در هر گوشه و کناری می کوشد تا به گونه ای ، گرمای

دلپذیرآن را در قلب خود حس کند.

مگر خود تو بارها با چشمانی پر از اشک به آسمان چشم ندوخته ای

و آهی از دل نکشیده ای؟؟

به راستی چند بار از سر کوچه یا خیابانی گذر کرده ای

و نگاهی آغشته به درد به آن انداخته ای؟؟

چند بار در نیمه های شب دست به سوی ستارگان گشوده ای تا سوار بر بال رویاهایت ،

لطافت وجود معشوق را بر سر انگشتانت حس کنی؟؟؟

عاشقی دردی است که بی آن ، نه من ، نه تو و نه هیچ انسانی را که

قلبی در سینه داشته باشد، یارای گذر دوران زندگانی نیست.

دردی است که زیبایی اش را چه آسان می توان در نگاه عاشق دید و نوای امید

بخشش را در تپش قلب او شنید..

عاشقی زیباست.همچون لحظه ی دیدار،عاشقی زیباست.....

و عاشقی بس زیباست

برگرفته شده از وبلاگ زیبای سپیده عشق

نوشته شده در سه شنبه 3 مهر 1386 و 08:09 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

کاش بودم یک ستاره

در آسمان مهتابی تو

می نشستم بی صدا

در چشمان بارانی تو

کاش بودم یک شکوفه

در گرمای دستان تو

داغ می شدم ،پژمرده

در نگاه بی قراری تو

کاش بودم ماهی سرخی

در وجود دریایی تو

کاش بودم یک قناری

تا بخوانم آواز بهاری

برای لحظه تنهایی تو...

برگرفته شده از وبلاگ زیبای هرچه مرا به یاد تو بیاورد زیباست

نوشته شده در سه شنبه 3 مهر 1386 و 08:09 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

عاشق می گوید :

مهم نیست معشوق کجا و به چه هنگام به

سراغم می آید

مهم این است که وقتی می آید

من آنجا باشم.

به گمان من

پنهانی ترین ، اسرار عاشق را

می توان از چشمانش فهمید .

برگرفته شده از وبلاگ زیبای هر چه مرا به یاد تو بیاورد زیباست

نوشته شده در سه شنبه 23 مرداد 1386 و 08:08 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

سهراب : گفتی چشمها را باید شست ! شستم ولی..... 

 گفتی جور دیگر باید دید! دیدم ولی..... 

 گفتی زبر باران باید رفت رفتم ولی 

 او نه چشم های خیس و شسته ام را نه نگاه دیگرم را هیچکدام را ندید 

 فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت : 

 دیوانه ی باران ندیده

برگرفته شده از وبلاگ زیبای سپیده عشق

نوشته شده در شنبه 13 مرداد 1386 و 09:08 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

خوشبخت ترین...

خوش شانس ترین...

سعادتمندترین...

آدم روی زمین

تو...

.

تو...

تو نیستی !اونی هست که تو رو داره!؟!؟

نوشته شده در شنبه 22 اردیبهشت 1386 و 09:05 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()

بوسه تنها تصادفی است که خسارت ندارد

و

 آغوش تنها پارکینگی است که جریمه و حق پارک ندارد

نوشته شده در شنبه 22 اردیبهشت 1386 و 09:05 ق.ظ توسط بهنام

ویرایش شده در [EditFullDate] و -

نظر ها ()